Samen met 6 leden én oud-leden van de Kruikeduikers, zijn we naar de Malediven gereisd om daar in totaal 17 keer te duiken. Die deelnemers waren, in willekeurige volgorde: Hans, Carla, Ramon, Jacques, Ruud, Kees en ik (Piet). Ad heeft op het laatste moment moeten afzeggen wegens ernstige omstandigheden. Zijn tijd komt nog wel! Via Zaventem, Abu Dhabi en Malé zijn we tenslotte op onze ‘liveaboard boot’ (Emperor Virgo) terecht gekomen. Op die boot werden we, samen met nog 5 Nederlandse en 3 Belgische duikers, ontvangen door een duikstaf van 3 gidsen. Nadat de koffers in de juiste hutten beland waren, en na een veiligheidsoefening aan boord, is de boot afgevaren naar de eerste duiklocatie. Die duik was min of meer bedoeld om de niveaus van de duikers vast te stellen en ook voor de duikers individueel om hun apparatuur en gewicht uit te testen. Ook werd elke duiker verplicht om zijn/haar decoballon (op de juiste manier) op te laten, wat bij elke volgende duik van groot belang blijkt te zijn. Tevens kon men zijn verplichtte/noodzakelijke ‘rifhaak’ uitproberen.
Er werd elke dag 3 maal gedoken. De eerste duik rond 07.00 uur, de tweede na het ontbijt, rond 10.00h, en ten slotte de laatste rond 15.00h. Omdat het weer dikwijls slecht was (wind, regen en het daarbij behorende mindere zicht) is er soms een duik overgeslagen, die op een ander moment ingehaald werd. Dat kon een latenamiddagduik zijn, die eigenlijk als nachtduik genoteerd kon worden. Daarnaast was er ook een geprogrammeerde nachtduik, rond 19.00h. Het weer was idd over het algemeen slecht. Niet koud, steeds rond de 30 graden en het water 29 graden, en niet altijd hinderlijk tijdens het duiken (behalve het ontbreken van het zonlicht en mindere zicht), maar toch enigszins gevaarlijk. Het duiken gebeurt nml vanaf een ‘Dhoni’. Dat is een volgboot waarop de flessen staan, gevuld worden en waarop je je omkleed. Deze Dhoni vaart naar de duikstek, terwijl de liveaboard boot (meestal voor anker) blijft liggen. Om aan boort te komen van die Dhoni voor een volgende duik, moet er overgestapt worden. Met sterke wind geen pretje! Ook, en nog gevaarlijker, moet er op het einde van de duik, vanuit het water in die Dhoni ingestapt worden via een op en neer slaande trap…Eerste je vinnen aan geven en dan de instap wagen….Gevolg: gebroken hand van een duikster, vinnen en duiklampen die kwijt raken…
We waren dus met 15 duikers (mannen en vrouwen) die ingedeeld werden in 3 groepen, met elk een gids. We sprongen samen in het water maar dan gingen we als groep van 5 met onze gids verder. Afspraak was: max één uur duiken of 50 bar en dan aan de opstijging beginnen en max diepte 30 meter. Omdat de meesten met nitrox doken, was die 30 meter natuurlijk een goede keuze. Er waren 12 en 15 liter alu flessen beschikbaar. Met een watertemperatuur van 29 graden heb je aan een shorty voldoende.
Wat zie je zoal in de Malediven? Alles eigenlijk. Enorme (en véél) manta’s, alle soorten haaien, napoleons, schildpadden, barracuda’sen al het kleinere spul… en natuurlijk als kers op onze taart: de walvishaai. Na een half uurtje gespot te hebben vanuit onze Dhoni (terwijl we naar de duiklocatie voeren), hadden de bemanning en de gidsen het zien van een walvishaai opgegeven. Mede door de ruwe zee was de schaduw van een walvishaai moeilijk te spotten. Dan maar aan de duik beginnen. In een rechte lijn van 18 duikers werd op zo’n 10 meter diepte langs een rif gedoken. Om een zo groot mogelijk oppervlakte te bestrijken. Je weet tenslotte nooit! Zonder veel hoop werd wat in de rondte gekeken, terwijl de tijd verstreek. Dan plotseling uit het niets komen we een walvishaai tegen. Eerst stomverbaasd, dan plotseling wil je die haai volgen. Moeilijk met je duikuitrusting. Maar gelukkig hebben alle duikers de haai perfect in beeld gehad, getuige ook de filmpjes die er gemaakt zijn. Redelijk unieke ervaring, de meeste duikers ontmoeten zo’n haai alleen snorkelend!
Conclusie: erg leuke week met prima gezelschap, goede duiken ondanks het slechte weer. Goed eten en prima georganiseerd door Diving World (reisagent). Ook de hutten zijn prima, met elk airco, een toilet en douche. De reis heen en terug duurt lang door de wachttijden. ’s Morgens, de laatste dag, moet je om 08.00h de boot verlaten, terwijl de vlucht pas om 19.30h vertrekt. Maar…ik zou het zeker nog eens over willen doen! Liefst dan met een beetje zon erbij….
En dan het slechte nieuws: het hardkoraal is voor 90 procent afgestorven. In vergelijking met vorig jaar (toen we daar ook waren) staat het koraal er nog véél slechter voor. De opbouw van deze koralen heeft duizenden jaren geduurd en is in een paar jaar tijd volledig afgebroken!! Inderdaad door de opwarming van de aarde. Indien het zeewater een temperatuur bereikt van 31gr (of meer) en voor een langere tijd, sterft het koraal onherroepelijk af. Er is dan geen weg meer terug. En sinds enkele jaren wordt deze temperatuur wereldwijd bereikt en.. overschreden. Kijk maar naar Egypte, Indonesië, Malediven, Bonaire… De tranen in je ogen…De visstand is nog redelijk, maar zal/moet op den duur ook verdwijnen. Die hebben immers het (levend) koraal nodig. Zeegras is helemaal verdwenen. Een voedselbron voor veel vissen, schildpadden, zeekoeien enz. Als je over een koraaltuin zwemt, zie je totaal geen kleur meer. Zwartgeblakerd, alsof het afgebrand is. Zachtkoraal is nog beperkt aanwezig. Manta’s zijn afhankelijk van ‘cleaningstations’. Plekken waar ze gereinigd worden door ‘poetsvissen’ (en waar wij ze als duikers, het best kunnen observeren). Maar ook die poetsvissen hebben koraal nodig. Er zijn nu al cleaningstations, die niet meer ‘bemand’ zijn. De manta’s komen dan voor niets… en verdwijnen op de duur..
Goede nieuws: de Kruikeduikers als vereniging zal aan deze reis nieuwe leden overhouden! Kwestie van die niet-leden te overtuigen, door onze voorzitter. Kan je aan hem overlaten!!
Piet van Doormaal.
Geef een reactie
Je moet inloggen om een reactie te kunnen plaatsen.