Van 17 t/m 24 januari zijn we weer eens naar Egypte gereisd met een groep duikers (10) en aanhang (2). Bijna allemaal leden van de Kruikeduikers, maar altijd leuk als er ook weer ‘anderen’ mee gaan. Die ‘anderen’ waren vier dames deze keer, waarvan twee duiksters. Heeft onze voorzitter ook wat te doen! Wie nog geen lid is, wordt dat (meestal) wel na een goed gesprek met hem. We zouden met 15 vertrekken, maar 3 deelnemers hebben zich afgemeld voor uiteenlopende redenen. Jammer, omdat ze niet konden natuurlijk, maar ook omdat ze echt wel iets gemist hebben. De deelnemers in willekeurige volgorde: Ramon, Ruud, Jacques, Wouter, Tanja, Jill, Sebastien, Martijn, Nicky en Diana, Anne en ik (Piet).
De reis ging via Düsseldorf. Gelukkig hebben we een betaalbare vlucht gevonden naar Marsa Alam, want de meeste aangeboden vluchten gaan naar Hurgarda, waarna je nog enkele uren in een bus zit om uiteindelijk op het geboekte resort (Gorgonia Beach Resort) aan te komen. Vanuit Marsa Alam is het ook nog wel anderhalf uur rijden, maar dat is toch de enige manier om op onze bestemming te komen.
Duiken doen we als van ouds vanuit de duikbasis van Shams Alam Resort: Wadi Gimal Diving Centre genaamd. Ramon, Noud, Jacques en ik komen hier al vanaf 2002, met een enkele onderbrekingen. Inderdaad steeds op dezelfde plaats met steeds de bekende duikstekken, maar wat je er ziet is steeds verrassend. Ik hoef niet per se naar een andere plek. Ook het hotel/restaurant vinden we goed (genoeg). Het zal overal wel iets zijn. De dagelijkse procedure is bij de meesten wel bekend: ’s morgens (07.45h) word je met een busje opgehaald, dan de boot op, 2 duiken naar onze keuze (wel weersafhankelijk) en ’s avonds (meestal rond 16.00h) word je weer netjes voor het resort afgezet. De 2 niet duikende medereizigers genieten overdag van het strandgebeuren zoals snorkelen, wandelen over de daarvoor aangelegde joggingbaan rond het resort, en misten natuurlijk May, die wegens omstandigheden afgezegd heeft. Dan begint ons avondprogramma al een beetje. Eerst naar de bedoeïen tent: frietjes oid en wat te drinken (bier, gintonic enz). Rond 17.30h gaan de meesten naar hun kamer om te douchen en om te kleden en exact 19.00h staan we voor het restaurant. We krijgen steeds één lange tafel voor onze groep. In eerste instantie bracht men ons bier, wat echt niet te zui.. was. Smerig, maar ander bier hadden ze (dit jaar) niet, werd gezegd.. Overal op het resort was Stella, maar in het restaurant was iets van ‘Five Stars’ Egyptisch bier. Na 2 dagen had men in de gaten dat niemand van dat bier dronk en is men toch naar Stella over gegaan. Het eten is gevarieerd. Voor iedereen voldoende keuze, ook voor de gezonde hap. Allerlei soorten vlees, vis, aardappelgerechten, pasta’s, véél groenten, nagerechten….Te veel (ligt aan jezelf!) en soms te zout (voor mij toch). Na het eten bezoeken we steevast de centrale buitenruimte, waar we zelfs verwarming hebben met gaskachels (hoewel niet echt nodig: altijd nog rond de 18 graden)! Gezellig, allemaal dicht bij elkaar! All-in betekent ook: gratis drank. Laat maar komen dus. Rond 21.30h is er steeds één of ander optreden (messen, vuur, glas, buikdansen…) maar voor mij is dat meestal het teken om aanstalten te maken om huiswaarts te keren…. Duiken is vermoeiend… Dus Anne overtuigen om mee te gaan… niet altijd eenvoudig… De laatste (duikvrije) dag wordt soms één of andere activiteit geboekt. Onze ‘nieuwelingen’ kozen er voor om te gaan quad rijden in de woestijn. Stofhappen dus. Wat anders dan zout water binnen krijgen.
Duiken met ‘nieuwelingen’ is leuk. Die hebben noch niet te veel gezien, en voor hen is de omgeving nieuw! Er waren idd enkele ’nieuwelingen’ die vlg mij, erg genoten hebben. Veel (dagelijks) dolfijnen, haaien, murenes, schildpadden…. Natuurlijk worden er wel eens foutjes gemaakt, zo ook met het duiken met een rubberboot. Als je een driftduik maakt, word je met de ‘zodiac’ weggebracht naar het startpunt. Als je dan achterover in het water valt, en je gaat niet onder, ben je iets vergeten…. Ook het wisselen van een duikfles kan fout gaan… Allemaal niet ernstig, maar toch lesjes.. Ook het duiken in ‘buddyteam’ blijkt (in water met goed zicht?) moeilijk te zijn. Aandachtspunt!!! De watertemperatuur is 24-25 graden. Veel te warm voor de tijd van het jaar. Door de opwarming is het koraal voor (minimaal) 80% afgestorven. Het zeegras is helemaal verdwenen. Cruciaal voor veel zeeleven: schildpadden, zeekoeien…Komt nooit meer goed (zegt de pessimist). Hoewel….hier en daar lijkt een vorm van herstel zichtbaar (zegt de optimist), maar ikzelf reken me dan bij de pessimisten!! De visstand is nog redelijk te noemen, maar is natuurlijk gedoemd om op den duur ook te verdwijnen. Mijn advies: wil je duiken in tropisch water? Doe het nu!! Over enkele jaren is alles verdwenen!!!
Conclusie: erg leuke week (ondanks de toestand van het koraal: dat is om te janken). Voor €1050 (reis en verblijf dit jaar €675 en 10 bootduiken duiken max €375, met nog tot €50 korting voor de ‘repeaters’), duik je een week in Egypte, all-in én met leuke medereizigers. Prijs is soms iets meer, soms iets minder. Wil je volgend jaar ook (weer) mee? Wie weet ga ikzelf ook (nog eens) mee.
Piet van Doormaal
Geef een reactie
Je moet inloggen om een reactie te kunnen plaatsen.